“O meu sobriño sabe de webs”: cando funciona e cando non

A tentación da familia

“O meu sobriño estuda informática e ofreceuse a facernos a web.” É unha frase que escoitamos a miúdo. Ás veces segue con “e a verdade é que quedou moi ben”. Outras, con “e agora estamos atascados e non sabemos que facer”.

O sobriño informático (ou o curmán, o fillo dun amigo, o estudante de último curso) é unha promesa moi atractiva: unha web gratis ou case gratis, feita con agarimo e por alguén de confianza. Pero, como calquera decisión de negocio, ten pros e contras que convén pesar coa cabeza fría.

Non imos dicirche que nunca funciona. Pero si axudarche a distinguir cando é boa idea e cando é unha trampa que sae máis cara que contratar un profesional.

Cando o sobriño é unha opción válida

Hai poucos escenarios nos que o sobriño informático ten sentido, e a maioría das pemes non encaixa neles:

Web informativa temporal: precisas algo en liña para un evento, unha campaña puntual ou un prototipo que amosar a posibles socios ou investidores. Non é crítica para o teu día a día e o máis probable é que a refagas de cero en 1 ou 2 anos.

Orzamento practicamente nulo: agora mesmo non podes pagar nin unha web sinxela feita por un profesional, e aceptas as limitacións porque a alternativa é non ter web. Se queres saber que cifras se manexan, temos unha guía sobre canto custa unha páxina web en España.

Sobriño con talento real e compromiso: non “sabe un pouco de informática”, senón que ten proxectos previos que podes ver, xente que pode darche referencias del e propónche un plan de traballo con prazos. Non é o habitual, pero existe.

Tes capacidade de supervisión técnica: ti ou alguén do teu equipo entende o suficiente de tecnoloxía para guiar o sobriño, revisar o seu traballo e detectar problemas antes de que se enquisten.

As trampas do sobriño informático

1. A dependencia emocional

O sobriño non é un provedor. É familia, e iso complícao todo.

Non podes esixirlle prazos como a unha axencia. Cústache criticar o seu traballo sen que haxa tensión na próxima comida familiar. E se desaparece (polos exames, por un traballo novo ou porque perde o interese), non podes “cambiar de provedor” sen drama.

É habitual atopar webs paradas durante meses porque o sobriño “anda liado coa universidade” e ninguén se atreve a insistir. Ese custo de oportunidade non aparece en ningunha factura, pero existe.

2. O código que ninguén máis quere tocar

Quen está a aprender adoita escribir código que funciona, pero que só entende el. Non está documentado, non segue estándares e mestura solucións de titoriais distintos. É o que no sector se chama “código espagueti”, unha forma moi clara de débeda técnica.

O problema aparece cando queres facer cambios e o sobriño xa non está dispoñible. Moitos profesionais prefiren non tocar ese código, e os que aceptan cóbranche máis, porque a miúdo é máis rápido refacelo que entender o que hai. O que aforraches ao principio págalo con xuros, como explicamos en o custo real dunha web barata.

3. O mantemento invisible

Unha web non é “facer e esquecer”. Precisa actualizacións de seguridade, copias de seguridade e revisións periódicas. O normal é que o sobriño entregue a web e pase a outra cousa.

Se hackean a web, responde o sobriño? Se un plugin deixa de funcionar tras unha actualización de WordPress, quen o arranxa? A resposta máis frecuente é: ninguén. E ti quedas cun problema técnico que non sabes resolver, normalmente no peor momento.

4. A falta de visión estratéxica

O sobriño sabe montar webs, pero probablemente non coñece o teu negocio, nin o márketing dixital, nin o SEO, nin como se converte unha visita nun contacto. Faiche “unha web”, non unha ferramenta de negocio.

O resultado adoita ser unha web que se ve ben pero non xera resultados: formularios que non avisan a ninguén, textos que non venden, unha estrutura que confunde o visitante. Tecnicamente funciona; comercialmente, falla.

5. O legal que ninguén revisa

Unha web de empresa en España ten obrigas: aviso legal, política de privacidade conforme ao RXPD, consentimento de cookies se usas analítica ou publicidade, e formularios que informen de como se tratan os datos. Quen fai webs por afección raramente pensa nisto, e a responsabilidade non é do sobriño, senón da túa empresa.

6. O tempo que non se valora

Aínda que o sobriño non che cobre, o teu tempo ten valor: cada reunión, cada revisión e cada explicación repetida é tempo que non dedicas ao teu negocio.

Poñamos que dedicas 40 horas a coordinar o sobriño e que a túa hora vale 50 €: esa web “gratis” custouche 2.000 € en tempo. Conseguirías un resultado mellor pagándolle esa cantidade a un profesional?

O test: deberías confiarlle a web ao teu sobriño?

Responde a estas preguntas con sinceridade:

• A túa web é clave para conseguir clientes ou vender?
• Precisas integracións con outros sistemas (CRM, email márketing, pasarela de pagamento)?
• Esperas superar as 1.000 visitas ao mes nos próximos 12 meses?
• Vas precisar cambios frecuentes nos próximos 2 anos?
• Ten o sobriño outros proxectos que demostren o que sabe facer?
• Ten o sobriño un plan para o mantemento despois do lanzamento?

As 4 primeiras preguntas miden o crítica que é a web para ti; as 2 últimas, o preparado que está o sobriño. Se respondes “si” a 2 ou máis das 4 primeiras, precisas un profesional. E se respondes “non” a algunha das 2 últimas, pregúntate se o sobriño é de verdade a mellor opción ou simplemente a máis cómoda.

Se decides seguir co sobriño

Se aínda así é a túa opción, reduce os riscos:

Define o alcance por escrito: que páxinas, que funcionalidades e que queda fóra. Así el sabe que se espera e ti sabes que vas recibir. Non fai falta un contrato interminable, pero si convén repasar as cláusulas técnicas que un contrato de desenvolvemento debería incluír.

Fixa prazos concretos: data de entrega do deseño, da web e das correccións. E acordade que pasa se non se cumpren: se na data pactada non hai deseño, búscase unha alternativa.

Pono todo ao teu nome: o dominio, o aloxamento e as contas das ferramentas (analítica, correo, perfil de empresa en Google) deben estar a nome da túa empresa e co teu email, non na conta persoal do sobriño. É dos problemas máis comúns e máis difíciles de arranxar cando a relación arrefría.

Esixe documentación: accesos, contrasinais gardados nun xestor, lista de plugins e tecnoloxías empregadas. Así outro profesional poderá retomar o proxecto se fai falta.

Paga algo: aínda que sexa simbólico, pagar cambia a dinámica de “favor familiar” a “relación profesional”. É máis san para ambos.

Ten un plan B desde o primeiro día: asume que o sobriño pode fallar e ten pensado que farás (e con que orzamento) se non cumpre os prazos ou a calidade non é a esperada.

A alternativa híbrida

Hai un punto intermedio que ás veces funciona: o sobriño fai o que pode facer ben (instalación básica, carga de contidos, pequenos cambios) e un profesional encárgase do que importa (estrutura, deseño, SEO técnico, seguridade e integracións).

Así repartes o risco e o custo, e cando o sobriño marche quédache unha base que calquera profesional pode manter. Iso si, require que o sobriño acepte supervisión e que o profesional queira traballar con alguén de fóra.

Cando é hora de “graduarse” do sobriño

Se xa tes unha web feita polo sobriño, estes son os sinais de que toca dar o paso:

• A web xa non representa o teu negocio: medraches ou cambiaches, e ela quedou atrás.
• Precisas funcionalidades que o sobriño non pode ou non quere facer.
• O sobriño está cada vez máis ocupado e calquera cambio tarda semanas.
• A web non xera os resultados que debería.
• Queres integrar sistemas que requiren estabilidade e soporte profesional.

“Graduarse” non é unha traizón: é recoñecer que o teu negocio medrou. Se o cambio se fai con orde (accesos, copias, dominio), non tes por que perder nada. Contámolo paso a paso na nosa guía para cambiar de provedor web sen perdelo todo.

A verdade incómoda

Non hai nada malo no sobriño como idea: se a túa web é unha tarxeta de visita dixital que case ninguén consulta, pode ser suficiente. Se é unha ferramenta de vendas, de atención ao cliente ou de automatización de procesos, precisas alguén que viva de que funcione e que responda cando non funciona.

A pregunta non é “pode o meu sobriño facer unha web?”. A pregunta é “podo permitirme que esta web falle?”. Se a resposta é non, o sobriño non é a solución.

Se xa tes unha web feita polo teu sobriño e queres saber se está á altura do que o teu negocio precisa agora, escríbenos e revisámola sen xulgar a ninguén: dirémosche que está ben, que precisa unha mellora urxente e que opcións tes para evolucionar sen dramas familiares.