Como ler unha proposta técnica sen ser técnico

O documento que decide meses de traballo

Acabas de recibir unha proposta técnica dunha axencia web. Son 15 páxinas con diagramas, listas de tecnoloxías e un orzamento de 12.000 €. Non entendes a metade, pero soa profesional e o portfolio é bo.

Asinar unha proposta sen entendela é como asinar un contrato de aluguer sen ler a letra miúda: o que hoxe parece claro pode converterse nun conflito dentro de 3 meses.

Esta guía axúdache a distinguir unha proposta sólida dunha inflada e a negociar con información. Non necesitas saber programar.

A estrutura dunha boa proposta

Unha proposta técnica decente ten 4 partes claras, case sempre nesta orde:

1. Comprensión do problema: a axencia demostra que entendeu o teu negocio e o que intentas resolver. Comeza polo diagnóstico, non polas solucións.

2. Proposta de solución: que van construír, por que con esa tecnoloxía e como se relaciona cos teus obxectivos. A tecnoloxía ao servizo do negocio, non ao revés.

3. Plan de traballo: fases, entregables de cada fase, datas estimadas e quen fai que, con detalle suficiente para saber que esperar e cando.

4. Investimento e condicións: prezo desagregado (ou polo menos estruturado por fases), forma de pagamento, que inclúe e que non, e condicións de garantía.

Se a proposta salta directamente á tecnoloxía sen falar do teu problema, ou é un paquete estándar sen personalizar, estanche a vender o que teñen, non o que necesitas.

Como ler a sección técnica sen pánico

Aquí é onde se acumula a xerga. Este é un pequeno tradutor dos termos máis habituais:

“Arquitectura escalable baseada en microservizos”

O que pode significar: imos usar unha estrutura que permite medrar sen reconstruílo todo.

O que ás veces agocha: imos cobrarche unha complexidade que non necesitas, porque a túa web dificilmente terá ese tráfico.

Pregunta clave: “Cantos usuarios simultáneos esperamos e cando necesitariamos escalar de verdade?” Se non saben responder ou a cifra é modesta, non necesitas microservizos.

“CMS headless con API REST”

O que significa: separar a xestión de contidos da parte visible da web.

Necesítalo? Só se tes un equipo técnico capaz de manter 2 sistemas separados ou se publicas o mesmo contido en varias plataformas á vez (web, app, pantallas). Explicámolo con máis detalle en cando ten sentido un WordPress headless e cando é sobreenxeñaría. Para unha web corporativa estándar é como mercar un camión para ir polo pan.

“Integración continua e despregamento automatizado”

O que significa: un sistema que proba e publica automaticamente os cambios do código.

Necesítalo? É unha boa práctica que moitas axencias serias xa aplican internamente. A dúbida é se cho cobran como un extra: ten sentido pagalo se hai desenvolvemento continuo cada semana, non se a web se toca unha vez ao mes.

“Framework JavaScript moderno” (React, Vue, Angular)

O que significa: a parte visible da túa web construirase con tecnoloxías pensadas para interfaces rápidas e interactivas.

Pregunta: “Como afecta isto ao SEO e á velocidade da primeira carga? Custa máis mantelo?” Ben feita, unha web así funciona de marabilla; mal feita, pode ser un problema para Google.

“Funcionalidades con intelixencia artificial”

O que pode significar: un chatbot, un buscador máis intelixente ou a xeración automática de textos.

Pregunta: “Que tarefa concreta resolve e canto custará ao mes?” Adoitan depender de servizos externos que se pagan por uso. Se a proposta non menciona ese custo recorrente, falta información.

Os números que importan

En calquera proposta, busca estas cifras concretas:

Desagregación por fases: unha proposta sen desagregación é unha caixa negra. Pide saber canto (en horas ou polo menos en importe) se dedica a deseño, desenvolvemento, probas e xestión do proxecto.

Número de revisións incluídas: pide unha cifra concreta, por exemplo “2 roldas de revisións incluídas”.

Soporte e tempos de resposta: se inclúe mantemento, cantas horas de soporte ao mes? En canto tempo responden a unha incidencia?

Garantía despois do lanzamento: durante canto tempo corrixen erros sen custo adicional? Entre 1 e 3 meses é habitual; se non aparece ningún prazo, pregunta.

Se a proposta evita cuantificar, deixa marxe para interpretacións que poucas veces xogan ao teu favor.

Sinais dunha proposta problemática

“Solución integral de presenza dixital”

É márketing baleiro. Unha boa proposta di exactamente que se constrúe: “Web corporativa de 7 páxinas, blog integrado, formulario de contacto conectado ao CRM e optimización SEO on-page”.

“Implantación de metodoloxías áxiles”

Pode ser unha boa forma de traballar, pero por si soa non é unha vantaxe. Pregunta que implica para ti: cada canto verás avances e canto tempo teu van necesitar. Se non saben concretalo, é recheo.

Lista interminable de tecnoloxías

Unha proposta que nomea 15 tecnoloxías distintas probablemente intenta impresionar máis que informar. Pregunta cales son realmente necesarias e cales están aí porque “úsanse sempre”.

“E moito máis…” ao final de cada sección

É perigoso: significa que non hai límites definidos. O que non está na lista ou non está incluído (e cobrarancho á parte) ou acabaredes discutindo se “iso entra no alcance”.

Prazos sen marxe

“Entrega en 8 semanas”, sen explicar que pasa se hai atrasos pola túa parte (contidos pendentes, aprobacións lentas) ou pola súa. Todo proxecto ten imprevistos.

O orzamento: que buscar

Desagregación ou prezo global

Algunhas axencias só dan un prezo total: “12.000 € polo proxecto web”. Vale para proxectos pequenos e ben definidos, non tanto para desenvolvementos complexos.

Unha desagregación permíteche negociar quitando funcionalidades, comparar fase por fase e entender a onde vai o diñeiro. Para ter unha referencia, mira canto custa unha páxina web en España.

Que inclúe realmente?

Le con calma as exclusións. Adoita faltar: aloxamento, dominio, fotografía profesional, redacción de textos, SEO continuado, formación do equipo e integracións complexas con sistemas externos.

Se algo importante para ti non aparece en ningunha das 2 listas, pregunta: o non especificado adoita acabar en conflito.

Forma de pagamento

O habitual é repartir o pagamento en 2 ou 3 fitos, por exemplo un 40% ao inicio, un 30% nun fito intermedio e un 30% á entrega. Desconfía se che piden o 100% por adiantado nun proxecto de varios meses: se algo sae mal, quedas sen marxe de manobra.

Como comparar 2 propostas

Unha axencia pide 8.000 € e outra 15.000 €. A segunda é moito mellor ou a primeira quedou curta para gañar o proxecto?

Compáraas nestes puntos:

Alcance funcional: inclúen exactamente o mesmo? Unha proposta de 8.000 € que non inclúe o SEO on-page non é máis barata, é distinta.

Tecnoloxía e mantemento: unha usa unha tecnoloxía actual e estendida e a outra algo antigo ou moi minoritario? Iso decide quen poderá manter a web e canto custará (explicámolo en canto custa realmente manter unha web en produción).

Equipo asignado: unha propón un deseñador sénior e 2 desenvolvedores, e a outra un perfil xeneralista júnior? Notarase no resultado.

Garantías: unha ofrece 6 meses de soporte despois do lanzamento e a outra 15 días? Esa diferenza ten un valor.

Propiedade e control: unha entrégache o código e todos os accesos e a outra “alúgache” a súa plataforma? Iso determina a túa liberdade futura, e convén deixalo por escrito con estas cláusulas técnicas que o teu contrato de desenvolvemento debería incluír.

O prezo máis baixo non sempre é o mellor negocio.

As preguntas que debes facer despois de ler a proposta

• “Podedes explicarme esta sección en termos de negocio? Que resultado concreto me dá?”
• “Que pasa se quero quitar esta funcionalidade? Canto baixa o prezo?”
• “Cal é o custo anual de mantemento despois do lanzamento?”
• “Podo falar con algún cliente voso que fixese un proxecto parecido?”
• “Que ocorre se necesito cambios despois de pechar o alcance?”

As respostas a estas preguntas dinche máis sobre a axencia que a propia proposta.

O momento de negociar

Unha proposta é o inicio dunha conversa, non un documento pechado. Case todo se pode negociar: alcance, prazos, pagamentos, que se inclúe e que se quita.

Negocia con información, non só co prezo. En lugar de “8.000 € é caro, báixao a 6.000 €”, proba con “Que podemos quitar para chegar a 6.000 € sen perder calidade?” ou “Que achega a diferenza de 7.000 € entre a vosa proposta e a outra que teño?”

As axencias profesionais valoran os clientes que negocian con criterio. As que só queren vender oféndense ou desaparecen.

Cando rexeitar unha proposta

Deberías dicir que non cando:

• Non entendes que vas recibir, aínda que confíes na axencia.
• O prezo é bastante máis baixo que o doutras propostas sen unha explicación clara (probablemente axustárono para gañar o proxecto e despois chegarán os extras).
• É un documento xenérico no que apenas se menciona o teu proxecto.
• Hai máis páxinas de “sobre nós” e “os nosos servizos” que sobre o teu proxecto.
• As condicións de pagamento ou de propiedade son abusivas.

Rexeitar non é un insulto, é facer ben o teu traballo.

Para pechar

Ler unha proposta técnica non esixe saber programar. Esixe pensar como empresario: que merco exactamente, canto custa, que resultado espero e que riscos asumo?

Se tes unha proposta enriba da mesa e queres unha segunda opinión antes de asinar, escríbenos e revisámola contigo. Non para decidir por ti, senón para que vexas o que quizais se che escapa.